พรุ่งนี้ (อาจ) จะมาถึง?

บทความนี้เขียนขึ้นโดย จอร์จ คอลลิน

ซึ่งเป็นดาราตลกที่โด่งดัง เขาเขียนขึ้นในวันที่ 11 กันยายน (ตึกเวิรด์เทรดถล่ม)

หลังจากที่ทราบว่าภรรยาของเขาเสียชีวิตในตึกนั้น 
  
ด้วย.. ทำ..ในสิ่งที่อยากจะทำ อยากให้ทุกคนได้อ่าน

ข้อความนี้ มีความหมายดีนะ........
  
ทุกวันนี้..เรามีตึกสูงขึ้น..

มีถนนกว้างขึ้น..แต่ความอดกลั้นน้อยลง 
  
เรามีบ้านใหญ่ขึ้น..

แต่ครอบครัวของเรากลับเล็กลง 
  
เรามียาใหม่ ๆ มากขึ้น..

แต่สุขภาพกลับแย่ลง 
  
เรามีความรักน้อยลง..

แต่มีความเกลียดมากขึ้น 
  
เราไปถึงโลกพระจันทร์มาแล้ว 
แต่เรากลับพบว่า....
แค่การข้ามถนนไปทักทายเพื่อนบ้านกลับยากเย็น... 

เราพิชิตห้วงอวกาศมาแล้ว

แต่แค่ห้วงในหัวใจกลับไม่อาจสัมผัสถึง 
  
เรามีรายได้สูงขึ้น..

แต่ศีลธรรมกลับตกต่ำลง.. 

เรามีอาหารดี ๆ มากขึ้น..

แต่สุขภาพแย่ลง.. 

ทุกวันนี้..ทุกบ้านมีคนหารายได้ได้ถึง 2 คน 
แต่การหย่าร้างกลับเพิ่มมากขึ้น 

ดังนั้น……จากนี้ไป……

ขอให้พวกเรา อย่าเก็บของดี ๆ ไว้โดยอ้างว่า..เพื่อโอกาสพิเศษ 

เพราะทุกวันที่เรายังมีชีวิตอยู่คือ

……โอกาสที่พิเศษสุด……แล้ว 
  
จงแสวงหา..การหยั่งรู้..
จงนั่งตรงระเบียงบ้าน..เพื่อชื่นชมกับการมีชีวิตอยู่..

โดยไม่ใส่ใจกับความ…..อยาก…   
  
จงใช้เวลากับครอบครัว

เพื่อนฝูงคนที่รักให้มากขึ้น…….   
  
กินอาหารให้อร่อย..

ไปเที่ยวในที่..ที่อยากจะไป.. 
  
ชีวิต..คือโซ่ห่วงของนาทีแห่งความสุข...

ไม่ใช่เพียงแค่..การอยู่ให้รอด.. 
  
เอาแก้วเจียระไนที่มีอยู่มาใช้เสีย 
น้ำหอมดี ๆ ที่ชอบ จงหยิบมาใช้เมื่ออยากจะใช้ 
  
เอาคำพูดที่ว่า…….สักวันหนึ่ง……..ออกไปเสียจากพจนานุกรม 

บอกคนที่เรารักทุกคนว่าเรารักพวกเขาเหล่านั้นแค่ไหน 

อย่าผลัดวันประกันพรุ่ง.. ที่จะทำอะไรก็ตาม..

ที่ทำให้เรามีความสุขเพิ่มขึ้น 
  
ทุกวัน..ทุกชั่วโมง..ทุกนาที..มีความหมาย 
เราไม่รู้เลยว่าเมื่อไร..มันจะสิ้นสุดลง 
  
และเวลานี้…. 
  
ถ้าคุณคิดว่าคุณไม่มีเวลาที่จะ copy ข้อความนี้

ไปให้คนที่คุณรักอ่าน…… แล้วคิดว่า…. 
  
สักวันหนึ่ง…....ค่อยส่ง......

จงอย่าลืมคิดว่า….สักวันหนึ่ง…..

วันนั้น คุณอาจไม่มีโอกาสมานั่งตรงนี้...

เพื่อทำอย่างที่คุณต้องการอีกก็ได้