วันเสาร์ที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2554

ว่าด้วยเรื่องส้มตำปลาร้าจ๊ะ

ส้มตำปลาร้าแซบหลาย (ระวังก่อนกินนะ)
                ทักทายวันหยุดวันนี้หยิบเรื่องราวของ “ปลาร้า”
อาหารที่ถูกปากใครหลายคนกันจะว่าไปแล้ววัฒนธรรมการกินและการประกอบอาหารของแต่ละท้องถิ่น เป็นอีกสัญลักษณ์ที่บ่งบอกอะไรได้หลายอย่าง เช่น คนใต้ชอบกินน้ำบูดู คนอีสานชอบกินน้ำปลาร้า เป็นต้น แม้ชื่อจะต่างกัน แต่วิธีการทำไม่แตกต่างกันเลย
                น้ำบูดู เป็นการนำปลาไส้ตันตัวเล็ก ๆ มาหมักด้วยเกลือให้ได้ที่แล้วเอาแต่น้ำใส ๆ หรือบางทีอาจมีเนื้อปลาปนมาบ้างเอามาทำกินกัน
                ส่วนปลาร้าจะนำปลามาหมักกับเกลือ เมื่อได้ที่แล้วก็ใส่ข้าวคั่ว บางคนกินกันเป็นตัว ๆ หรือบางรายก็นำแต่น้ำปลาร้ามาใช้ประกอบอาหารชนิดต่าง ๆ ที่นิยมที่สุดเห็นจะเป็น  “ส้มตำปลาร้า” หากินกันได้อย่างง่ายดายไม่เว้นแม้แต่ร้านอาหารใหญ่ ๆ สำหรับคนที่ชอบกินคงต้องระวังกันนิดนึงเพราะอาจมีเชื้อโรคปนเปื้อน เชื้อที่มักพบในปลาร้าคือ “คลอสทริเดียมเปอร์ฟริงเจนส์” อาการที่ตามมาคือ เกิดโรคท้องร่วง กระเพาะอาหารอักเสบ เป็นไข้ อาเจียน ทางที่ดีผู้บริโภคควรระมัดระวังในการเลือกซื้อและทำการอุ่นอาหารก่อนกินเสมอ ยังไงป้องกันไว้ก่อนดีที่สุด  ด้วยความห่วงใยจากนายหัวโต แล้วพบกันคราวหน้า สวัสดีครับ.


ขอบคุณข้อมูลจากศูนย์วิจัยและประเมินความเสี่ยงด้านอาหารปลอดภัย
                

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น